Służba Ocenia się, że He 219 miał jedynie nieco lepsze osiągi od konkurencyjnego myśliwca nocnego Ju 88G, dzięki mniejszemu oporowi aerodynamicznemu, przy podobnej masie startowej i silnikach. He 219 miał montowane nieco uboższe wyposażenie radioelektroniczne, w tym nie posiadał namiernika brytyjskich radarów nawigacyjnych FuG 350 Naxos Z. Zaletą Ju 88G było jednak oparcie na znanej konstrukcji produkowanego masowo bombowca, ułatwiające produkcję, a także trzyosobowa załoga, dające lepsze możliwości wykrywania celów w nocy. Zaletą He 219 były zaś fotele wyrzucane.
Po wojnie Wielka Brytania przejęła 54 sprawne samoloty, z których większość złomowano, a pięć przekazano do testów w Wielkiej Brytanii i trzy do USA. Jeden He 219A-2 został zachowany w USA do celów muzealnych w muzeum Smithsonian w Waszyngtonie. Dwa samoloty zostały przejęte przez Czechosłowację i wcielone do służby pod oznaczeniem L-79, używane do patrolowania granic.
Zobacz też Heinkel
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niemieckie samoloty myśliwskie II wojny światowej 219 Kategoria:Myśliwce nocne Kategoria:Samoloty myśliwskie z napędem śmigłowym