Trudna sytuacja gospodarcza III Rzeszy spowodowała przerwanie programu rozwoju projektu. Kontynuowano badania nad Me 264V1, który miał być wyposażony w lotniczą turbinę parową firmy Osermaschinen GmbH. Miała generować moc 4410 kW (6000 KM) i napędzać dwa wolnoobrotowe śmigła o średnicy 5,33 m lub dwa śmigła szybkoobrotowe o średnicy 2 m. Turbina miała być zasilana mieszanką sproszkowanego węgla (65%) i benzyny lotniczej (35%). Prace został przerwane po zniszczeniu prototypu 18 lipca w wyniku bombardowania. Niemiecka armia uznała Me 264 za samolot posiadający istotne ograniczenia, które uniemożliwiały jego wykorzystanie bojowe. Wskazywano na jego relatywnie niską prędkość maksymalną oraz nikłe uzbrojenie obronne. Ponadto zakłady Messerschmitta nie miały możliwości podjęcia jego produkcji zapewniającej dostawę wielu egzemplarzy tej maszyny. 23 września 1944 r. kwatera główna Führera wydała polecenie wstrzymania prac nad Me 264.