Pod koniec życia uznał, że jesteśmy sami w kosmosie, a jego nasłuch jest stratą czasu i pieniędzy. O ile można podejrzewać, że w wielu rejonach kosmosu mogą występować najprostsze formy życia, na przykład bakterie, o tyle rozwinięcie się poza Ziemią wyższych organizmów wydaje się mało prawdopodobneRaporty Rzeczpospolitej, Kosmos – w poszukiwaniu życia.
W 1960 otrzymał Nagrodę Leninowską, w 1972 – Złoty Medal Catherine Wolfe Bruce, obydwa wyróżnienia za całokształt pracy naukowej. Na jego cześć nazwano planetoidę (2849) Shklovskij oraz krater na księżycu Marsa Fobosie. Jego ironiczną książkę, Pięć miliardów butelek wódki do Księżyca: Opowieści o radzieckich naukowcach, wydano pośmiertnie w 1991 roku.
Wybrane publikacje I.S. Shklovsky: Cosmic Radio Waves, Cambridge, Harvard University Press, 1960 I.S. Shklovsky: Вселенная, жизнь, разум, Akademia Nauk ZSRR, Moskwa 1962 (wydanie polskie: Wszechświat, życie, myśl, PWN, Seria wydawnicza: "Biblioteka Problemów" tom 84, przekład Zbigniew Jethon, Warszawa 1965), I.S. Shklovsky: Physics of the Solar Corona, Pergamon Press, Oxford, UK, 1965 I.S. Shklovsky, C. Sagan: Intelligent Life in the Universe, Holden-Day, San Francisco 1966 I.S. Shklovskii, Supernovae, New York: Wiley, 1968 I.S.