Życie według kronikarstwa ruskiego 200px|right|thumb|Ruryk wraz z braćmi Syneusem i Truworem witany w Starej Ładodze. Obraz pędzla Wiktora M. Wasniecowa. Według najstarszego, znanego współcześnie, źródła historycznego RusiNestor, Powieść minionych lat, przeł. i opracował Franciszek Sielicki Wrocław 1999 s. XIII, czyli Powieści minionych latNestor, Powieść minionych lat, przeł. i opracował Franciszek Sielicki Wrocław 1999 s. 15-17 w Waregowie ściągali dań ze Słowian Ilmeńskich, Krywiczów, a także następujących ugrofińskich ludów: Czudów, Merian i Wesian. W ludy te zbuntowały się i wygnały Waregów za morze. Wyzwoleńcy nie umieli się porozumieć co do swojej przyszłości, rozpoczęli więc wojować między sobą. Po wyczerpującej wojnie domowej postanowili szukać księcia, który nie byłby uwikłany w ich wewnętrzne sporyJewgienij Anisimow, Historia Rosji. Od Ruryka do Putina, Warszawa 2017, s.9, a który będzie rządził i sądził według prawa. Mieli oni udać się do Rusów, którzy byli uważani za Waregów, tak jak Szwedzi właściwi, Norwegowie, Goci czy Anglowie. Stwierdzili tam: „Ziemia nasza wielka jest i obfita, a ładu w niej nie ma. Przychodźcie więc rządzić i władać nami”. Wtedy Ruryk razem ze swoimi młodszymi braćmi, Sineusem (st.rus. Синеѹсъ) i Tuworem (st.rus. Труворъ), oraz ze swoimi rodami i Rusią przybyli do ziemi nowogrodzkiej.