W latach 1878/1879 i 1885/1886 pełnił godność rektora Politechniki Lwowskiej.
W pracy naukowej zajmował się teorią równań różniczkowych, geometrią analityczną oraz matematycznymi metodami w fizyce. Mimo że nie stworzył żadnej oryginalnej koncepcji naukowej, wydał szereg bardzo ważnych przyczynków.
Od 1873 był członkiem korespondencyjnym Akademii Umiejętności w Krakowie, a od 1890 członkiem czynnym oraz członkiem Krajowej Rady Szkolnej, członkiem korespondentem Towarzystwa Nauk Ścisłych w Paryżu. Członek redakcji czasopisma „Archiv der Mathematik und Physik”.
Ogłosił 14 prac matematycznych i wydał 4 obszerne podręczniki, a także historię Politechniki Lwowskiej.
Wybrane publikacje naukowe Teoryja funkcyi potencyalnej (1864) Geometryja analityczna (1865) Odczyty z geometryji analitycznej (1865) Teoryja równań różniczkowych o cząsteczkowych pochodnych rzędu 1. (1867) Wykład nauki o równaniach różniczkowych (1877) Zasady algebry i rachunku infinitezymalnego (1879) Teoryja wyznaczników o p wymiarach (1881) Zasady algebry wyższej (1884) C.K. Szkoła Politechniczna we Lwowie. Rys historyczny jej założenia i rozwoju ... (1894)
Przypisy
Bibliografia Andrzej Śródka: Uczeni Polscy XIX i XX stulecia. T. IV: S-Ż.