Muzyka Płyta The Sound of Perseverance została opisana jako „[pojawiająca się] jako upiorne widmo, które obficie przypomina nam o tym, jak nasza podświadomość dziwnie dostrzega więcej, niż możemy sobie wyobrazić o sobie”. Materiał na płycie został nazwany „ambitnym” i „niezwykle złożonym”. Krytycy i dziennikarze uważają ją za najbardziej eksperymentalne i „rozległe” i coraz bardziej wyrafinowane teksty piosenek. Według Metal Hammer album jest „pełen niezręcznych zmian tempa i dziwnych klawiszy”. Dziennikarz muzyczny T. Coles nazwał album „ death metalem w zaawansowanej formie”. Album został scharakteryzowany jako łączący „najlepsze aspekty” trzech poprzednich albumów zespołu i „[przenoszący] je o krok dalej”. Utwory zostały opisane jako „bardziej agresywne, bardziej progresywne i z pewnością bardziej melodyjne”. Album charakteryzuje się „czystą dzikością” i „surową emocją”. Muzykę na The Sound of Perseverance porównywano do Atheist, Dream Theater, Meshuggah i Cynic. Krytycy zauważyli elementy muzyki progresywnej i jazz fusion obecne w sekcji rytmicznej albumu . Gra Christy'ego na albumie została opisana jako „ ośmiornicowa ”. Śpiew Schuldinera na albumie został opisany jako „ falsetowy death metalowy wrzask ”. AllMusic opisał jego śpiew na albumie jako „najbardziej niesamowity występ w historii”.