początkowo z kadrą polsko-francuską, później całkowicie polską. W zależności od zaistniałych potrzeb szkoleniowych, personel polski miał być kierowany na staże do francuskich szkół i ośrodków szkoleniowych.
Na początku 1940 rozpoczęto przeszkolenie polskich lotników w Centrum Wyszkolenia Lotnictwa w Lyon–Bron oraz w ośrodkach szkolenia lotnictwa francuskiego. Funkcjonowało też Dowództwo Lotnictwa i Obrony Przeciwlotniczej w Paryżu z gen. dyw. Józefem Zającem na czele. Podlegały mu polskie jednostki lotnicze i artyleria przeciwlotnicza. W maju 1940 w lotnictwie służyło 6863 żołnierzy, w tym 1449 oficerów, 2836 podoficerów i 2578 szeregowców. W składzie lotnictwa znajdowały się 4 dywizjony lotnictwa myśliwskiego, 2 dywizjony rozpoznawcze i jeden dywizjon bombowy.
Na sytuację polskiego lotnictwa wojskowego we Francji duży wpływ miały ograniczone możliwości lotnictwa francuskiego. Francuzi nie byli w stanie zapewnić polskim jednostkom samolotów, zarówno szkolnych jak i bojowych.