W dniu 15 lipca 1896 został mianowany biegłym sądowym na okręg krakowski przez Sąd Krajowy w Krakowie. W dniu 1 października 1898 powierzono mu organizację Zakładu Medycyny Sądowej przy Uniwersytecie we Lwowie i jego kierownictwo. Funkcje kierownika pełnił nieprzerwanie przez 42 lata do 1941. W 1899 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego medycyny sądowej. Od 1904 profesor zwyczajny i kierownik zakładu medycyny sądowej na Uniwersytecie Jana Kazimierza. Parokrotnie był dziekanem Wydziału Lekarskiego (1908/1909, 1919/1920), rektor UJK w roku akademickim 1924/1925. Ponadto członek Naczelnej Rady Zdrowia i Rady Zdrowia Okręgu Lwowskiego, prezes (później członek honorowy) Lwowskiego Towarzystwa Lekarskiego, członek honorowy Wileńskiego Towarzystwa Lekarskiego, współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Medycyny Sądowej i Kryminalnej, członek zarządu Towarzystwa Szkoły Ludowej oraz Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”