W 1552 r. książę Michał Wasilewicz Gliński brał udział w karnej ekspedycji wojsk moskiewskich przeciwko buntującym się Czeremisom. W 1557 r. Michał był już carskim namiestnikiem w Nowogrodzie Wielkim, gdzie wsławił się łupieżczymi wyprawami na Kurlandię i na Psków. Jego samowładny siostrzeniec (Iwan IV) skarżył się w listach, że Michał Wasilewicz zdobyte przez siebie dobra zachowywał w całości dla siebie, nie odsyłając ich do carskiego skarbca w Moskwie. W późniejszych latach i za Romanowów, Glińscy nie odgrywali już tak znaczącej roli w państwie rosyjskim.
Zobacz też Gliński (herb szlachecki)
Bibliografia Adam Boniecki: Glińscy v. Hlińscy książęta h. WŁASNEGO. [W:] Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich. Cz. 1. T. 6. Warszawa : Warszawskie Towarzystwo Akcyjne S. Orgelbranda S[yn]ów), 1903, s. 82–87. Karamzin N. Dzieje Państwa Rosyjskiego. Safargalijew M. Raspad Zołotoj Ordy. Publikacja zbiorowa Pole Kulikowo. Skazanija o bitwie na Donu. Listy cara Iwana Wasylewicza do księcia Andrzeja Kurbskiego. Serczyk W.A. Iwan IV Groźny.
Kategoria:Glińscy herbu własnego