Analiza i krytyka Podsumowanie i ewolucja polskiej fantastyki socjologicznej Według krytyków, powieść sumuje doświadczenia polskiej szkoły fantastyki socjologicznej, albo jest z nią rozliczeniem. Natalia Lemann opisała powieść jako „swoiste ukoronowanie” i „wieńczącą dorobek gatunku summę fantastyki socjologicznej”, a Maurycy Zajęcki napisał, że „nie bez słuszności Dzień drogi do Meorii określa się powieścią podsumowującą wątki socjologiczne polskiej fantastyki”. Maciej Parowski także pisał, że: „ta książka to dzieło schyłkowe, a zarazem ukoronowanie nurtu i zespołowych duchowych zmagań. [...] Powieść scala wiele wcześniejszych przemyśleń i odkryć Szulkina, Żwikiewicza, Zajdla”. Podobnie napisał Konrad Walewski w The Encyclopedia of Science Fiction, zaliczając utwór do ostatnich tytułów nurtu fantastyki socjologicznej okresu zapoczątkowanego w polskiej fantastyce przez nowych pisarzy debiutujących w połowie lat 80. XX w. i pisząc, że jest to „najprawdopodobniej najbardziej przejmująca powieść tego czasu w swojej przerażającej wizji poddaństwa i eksploatacji, którą można uznać za podsumowanie wszystkich poszukiwań i analiz rozwiniętych przez tę szkołę w ciągu poprzedniej dekady”.