Przy projektowaniu BioPace Shimano przeanalizowało dynamiczną pracę nóg rowerzysty. Efektem okazały się zębatki, których dłuższa oś nie była równoległa do korb, ale przesunięta o kilkadziesiąt stopni, a sam kształt odbiega nieco od elipsy. Według analityków Shimano, gdy rowerzysta naciska na korby, nogi nabierają rozpędu, który jest wytracany w „martwym punkcie”. Przejście przez ten punkt zabiera też nieco więcej czasu, dzięki czemu nogi zmieniają kierunek pracy wolniej. Zębatki BioPace powodowały, że rowerzyści używali efektywnie lżejszych przełożeń i dzięki temu obciążenie stawów kolanowych było mniejsze przy mniejszych obrotach niż przy użyciu okrągłych tarcz.
W założeniu zębatki BioPace zostały zaprojektowane do kręcenia 90 obrotów/minutę lub wolniej. Mimo że bez problemu da się ich używać z większymi prędkościami obrotowymi, rynek wymusił na Shimano zmianę kształtu zębatek. Nowa wersja, w której tarcze były bardziej zbliżone do okręgu i teoretycznie pozwalały na szybsze obracanie korbami, otrzymała nazwę BioPace HP (High Performance).
Po opracowaniu systemów SuperGlide i HyperDrive-C, przystosowanie do nich nieokrągłych zębatek Shimano okazało się sporym problemem, a sam BioPace powoli wychodził z mody. Z tego powodu zębatki BP powoli wycofywano z rynku od początku lat 90. XX wieku. Produkcja BioPace została zarzucona wraz z ostatnimi mechanizmami korbowymi 300EX.
Kategoria:Shimano