Jednym z zarzutów wobec Rzymian było zbezczeszczenie przez biskupa z Margus królewskich grobów Hunów na północ od Dunaju.
Attyla zamierzał poślubić Honorię, siostrę cesarza Walentyniana III, jednak kiedy jego zabiegi zostały odrzucone (450), przeprawił się przez Ren na zamieszkane przez Franków tereny Cesarstwa Zachodniorzymskiego i zburzył wiele miast frankijskich, między innymi Metz. Oblegał też Orlean, gdzie rzymski wódz Aecjusz Flawiusz odparł go spod miasta. Na Polach Katalaunijskich pomiędzy Troyes a Metzem doszło do krwawej bitwy pomiędzy wojskami Attyli a sprzymierzonymi Wizygotami, Burgundami, Frankami i Rzymianami. Hunowie zostali pokonani, Attyla wycofał się, lecz już w następnym roku najechał północną Italię (452). Zburzył m.in. Akwileję. Głód i panująca wśród Hunów zaraza skłoniły go jednakże do przerwania najazdu. thumb|Śmierć Attyli (mal. Ferenc Paczka) W 453 Attyla zmarł z powodu krwotoku z nosaMichael Lee Lanning, 100 największych dowódców wszech czasów, dz. cyt., s. 65., kiedy krew zalała mu płuca, podczas gdy sam monarcha był kompletnie bezwładny z powodu nadmiernej ilości spożytego alkoholu. Zabawa Hunów odbywała się z okazji zawarcia małżeństwa Attyli z Ildico, jego ostatnią żoną. Synowie Attyli podzielili państwo między siebie, co doprowadziło do jego dezorganizacji i rozpadu.