W Lublinie prowadził prywatną praktykę lekarską, pracował także w żydowskiej przychodni zdrowia, Szpitalu Żydowskim i Szpitalu św. Józefa. Był również lekarzem szkolnym w gimnazjum Róży Szperowej oraz zasiadał w radzie Szpitala Żydowskiego. Angażował się w życie kulturalne i społeczne miasta. Był aktywnym członkiem i od 1935 roku przewodniczącym Towarzystwa Ochrony Zdrowia, prowadził wykłady z zakresu higieny na Żydowskim Uniwersytecie Ludowym, a także organizował półkolonie dla żydowskich dzieci z biednych rodzin oraz udzielał darmowej pomocy lekarskiej ubogim. W związku z tym nazywany był „Judymem z Lublina”. Był działaczem związkowym, udzielał się również w organizacji ORT, instytucjach kredytowych oraz w Kultur-Lige. Wszedł w skład komitetu budowy Domu Ludowego im. I.L. Pereca. Współpracował z czasopismami, m.in. „Lubliner Sztyme” i „Naje Folkscajtung”.