Justus Ludwik Decjusz herbu Topór (ur. ok. 1485 w Wissembourgu, zm. 26 grudnia 1545 w Krakowie), znany także jako Jost Ludwig Dietz, Just, Jodocus Ludovicus Decius, Ludwik Decjusz Jodok – pochodzący z Alzacji krakowski dyplomata, historyk, ekonomista, finansista i sekretarz króla Zygmunta Starego, później jego doradca i zwierzchnik mennic koronnych.
Życiorys Syn Jakuba, burmistrza rodzimego Wissembourga. Nigdy nie ukończył studiów wyższych. W wieku 15 lat opuścił swój kraj i osiadł na Morawach, gdzie parał się kupiectwem, zajmował się problemami górnictwa i sprawami monetarnymi. Rok 1507 spędził w Tyrolu, skąd wyruszył na Węgry, by na przełomie 1507/1508 przybyć do Krakowa. Początkowo był protegowanym, sekretarzem i współpracownikiem Jakuba Bonera, królewskiego bankiera, twórcy i zarządcy żup solnych Wieliczki i Bochni. W 1515 roku w imieniu Bonera objął nadzór nad żupami solnymi Wieliczki i Bochni. Przygotowywał ślub króla z Boną Sforza. W 1517 roku wyjechał do Wenecji, gdzie zakupił dla króla pierścień zaręczynowy i bogato zdobione tkaniny, które miały uświetnić uroczystość zaślubin. W 1520 roku, dzięki poparciu Piotra Tomickiego objął stanowisko sekretarza Zygmunta Starego. Później był jego doradcą i zwierzchnikiem mennic koronnych.