Ponadto Księga Rodzaju 38, 15 mówi o Tamar, że „Kiedy Juda ją ujrzał, pomyślał, że jest ona nierządnicą, gdyż miała twarz zasłoniętą".
Zakrywanie twarzy przez kobiety w Izraelu nie było zwyczajem czysto kulturowym. Miało znaczenie także teologiczne. Jak ukazał to Edgar Haulotte SJ, w Biblii hebrajskiej znajduje się szereg zapisów dotyczących przykrycia ciała, by uchronić jego prywatność, szczególnie, by strzec przed poniżeniem przez pożądliwe spojrzenie, sprowadzające „osobę ludzką do rangi jakiegoś przedmiotu pożądania, spychając ją w ten sposób ponownie do owego chaosu, z którego została wyprowadzona przez Stwórcę.” Tak, w Księdze Rodzaju znajduje się zakaz „uchylania okrycia” ze wstydliwych części ciała mężczyzny (Rdz 9, 20–27) i kobiety (Rdz 34; por. 2 Sm 3). Księga Kapłańska regulowała szczegółowo zasłanianie nagości w małżeństwie i rodzinie: „Nikt z was nie będzie się zbliżał do ciała swojego krewnego, aby odsłonić jego nagość. Ja jestem Pan!” (Kpł 18,6–18)Pełny tekst: „Nikt z was nie będzie się zbliżał do ciała swojego krewnego, aby odsłonić jego nagość. Ja jestem Pan!