Wyróżnia się trzy morfologicznie odmienne subpopulacje, na podstawie których wyodrębnia się czasem dwa podgatunki: takson geoffrensis zamieszkuje większą część wód Amazonki wraz dopływami (do wysokości 100 m n.p.m.) Tocantins, Araguaia, Xingu do kaskady w Altamira, Tapajós do kaskady w São Luís, Madeira do kaskady w Porto Velho, Purús, Juruá, Icá, Japurá, Rio Branco, Rio Negro oraz rzekę Casiquiare wraz z górnymi biegami Orinoko w tym rzekę Atabapo. takson humboldtiana występuje w dorzeczu Orinoko, od ujścia po Puerto Ayacucho, włącznie z lewobrzeżnymi dopływami, Apure i Meta. Pomimo bezpośredniego połączenia z obszarami występowania (rzeka Casiquiare) I. g. geoffrensis, migracje w porze suchej uniemożliwia urzeźbienie koryta górnych biegów Orinoko i Rio Negro oraz liczne wodospady Rio Negro czy kaskady Orinoko pomiędzy Puerto Samariapo i Puerto Ayacucho.
Na podstawie badań próbek DNA pobranych od osobników z dorzecza Orinoko oraz kolumbijskiej i boliwijskiej części dorzecza Amazonki, prowadzi się badania w celu wyodrębnienia dwóch nowych podgatunków z I. g. geoffrensis – pierwszego występującego na obszarach Boliwii oraz drugiego zamieszkującego pozostałe obszary występowania I. g. geoffrensis.