Pierwsza wzmianka o Dregowiczach znajduje się w kronice Powieść minionych lat (ok. 1113), gdzie wymienieni są wśród 12 plemion. W De Administrando Imperio (napisanej pomiędzy 948 a 952) autorstwa Konstantyna Porfirogenety znajduje się wzmianka o „δρουγουβίται”, „Drougoubitai”M. Kosman, Historia Białorusi, s. 27..
Wzmianki o Dregowiczach pojawiają się w latopisach po raz ostatni pod rokiem 1149.
Rozpoznano zabytki archeologiczne Dregowiczów na które składają się pozostałości osad rolniczych, kurhany z kremacjami i niewielkie gródki. Charakterystyczną cechą identyfikującą osady Dregowiczów są metalowe kule pokryte granulacją.
Granice Granice ziem dregowickich zakreślały rzeki na południu Prypeć, na wschodzie Dniepr, na północy Dźwina i Niemen, na zachodzie Bug. Sąsiadowali od południa z Drewlanami (przypuszczalnie był to odłam Dregowiczów znad południowego Polesia) i Dulebami, na wschodzie z Radymiczami, na północy z Krywiczami, na północy z Jaćwięgami, na północnym zachodzie z Mazowszanami i LędzianamiM. Kosman, Historia Białorusi, s. 29..
Zobacz też Turów (Białoruś) Polesie Poleszucy
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Plemiona wschodniosłowiańskie