thumb|250px|Działania w kolejnych fazach bitwy Bitwa morska u przylądka Eknomos – bitwa morska, która podczas I wojny punickiej rozegrała się w 256 p.n.e., pomiędzy flotą rzymską konsulów Marka Atyliusza Regulusa i Lucjusza Manliusza Wulsona, a flotą kartagińską, dowodzoną przez Hamilkara i Hannona.
Wprowadzenie Rzymianie wielkim nakładem sił i środków stworzyli olbrzymią flotę w celu zaatakowania samej Kartaginy i zakończenia przedłużającej się, wyniszczającej wojny. Po zwycięskiej bitwie pod Mylae dokonali wypraw na kartagińskie kolonie na Korsyce i Sardynii, planując następnie przerzucenie armii na ląd afrykański i opanowania tamtejszych ziem Kartaginy. Przygotowania do inwazji zostały ukończone wiosną 256 p.n.e. Świadomi tego zamiaru Kartagińczycy pragnęli uprzedzić nieprzyjaciela i zniszczyć jego flotę inwazyjną, przywracając zarazem swą przewagę na morzu. Strategiczny błąd planu Rzymian polegał na dążności do przeprawiania znacznej ilości wojsk do Afryki bez wcześniejszego osiągnięcia panowania na morzu. Tym samym narażali się na stoczenie bitwy w niekorzystnych warunkach (boju z przeciwnikiem i równoczesnej osłony galer transportowych), ryzykując zniszczenie zarówno floty, jak i wojsk lądowychWitold Hubert: Historia wojen morskich, dz. cyt., s.