oznaczające spowodowanie wykonania czynności albo przyjęcie stanuczasownik kauzatywny PWN, na przykład „topić” – „powodować, że ktoś/coś tonie”, we współczesnych językach indoeuropejskich są to formy rzadkie, częściej występują w języku suahili czy japońskim, dezyderatywne – mówiące o chęci wykonania czynności, na przykład esurire – „chcieć jeść”.
Rodzaje czynności nie są zasadniczo rozłączne (o ile są niesprzeczne, jak intensywne i deminutywne) lecz mogą się na siebie nakładać, jak punktualne i semelfaktywne.
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia językoznawstwa ogólnego (Wrocław 2003)
Kategoria:Czasownik