Kariera wojskowa Po inwazji afgańskiej na Persję w 1722, która strąciła z tronu szacha Sultana Husajna z rodu Safawidów, Nadir mając 5000 żołnierzy poparł jego syna Tahmaspa II w walce z afgańskim uzurpatorem Aszrafem Gilzajem. Nadir pobił Afgańczyków w bitwie pod Damghan w 1729. Do roku 1730 wyparł wszystkie siły afgańskie, które jeszcze okupowały Persję. W roku 1729 w mieście Isfahan Tahmasp II został ogłoszony szachem Iranu. Podczas gdy Nadir przebywał w Chorasanie, tłumiąc rebelię, Tahmasp II ruszył osobiście z armią przeciwko Imperium Osmańskiemu, został jednak całkowicie pobity. Na podstawie traktatu pokojowego Iran stracił na rzecz Turcji Gruzję i Armenię. Nadir po powrocie do Isfahanu w 1732 wygnał Tahmaspa II do Chorasanu i pozbawił go tronu. Na jego miejsce posadził zaledwie ośmiomiesięcznego Abbasa III, stając się jego regentem. W 1736 Nadir sam wstąpił na tron, natomiast Tahmasp i jego syn Abbas zostali zamordowani w więzieniu w roku 1740 z rozkazu syna Nadira.