Odpowiednio dobrane leczenie pozwala na opanowanie bólu u około 90% chorych, pod warunkiem spełnienia następujących kryteriów: stosowanie leków silniejszych, gdy słabsze przestają działać zapewnienie utrzymania stężenia terapeutycznego leku we krwi przez jego regularne podawanie stosowanie dodatkowych dawek, jeśli zachodzi taka potrzeba (np. przy pojawieniu się bólów przeszywających) kojarzenie leków przeciwbólowych z lekami uzupełniającymi, zapewniające kompleksową terapię zapobieganie i leczenie objawów niepożądanych występujących po zastosowaniu analgetyków zastosowanie optymalnej drogi podania leku, w zależności od stanu chorego objęcie opieką psychologiczną zarówno chorego, jak i jego rodziny
Drabina analgetyczna według WHO
I stopień – nieopioidowy lek przeciwbólowy + lek wspomagający II stopień – słaby opioid + nieopioidowy lek przeciwbólowy + lek wspomagający III stopień – silny opioid + nieopioidowy lek przeciwbólowy + lek wspomagający
Podział leków stosowanych w zwalczaniu bólu nowotworowego analgetyki nieopioidowe (np. paracetamol czy niesteroidowe leki przeciwzapalne - ibuprofen, naproksen, diklofenak) słabe opioidy (np. dionina, kodeina, tramadol) silne opioidy (np.