Studia i pierwsze doświadczenia duszpasterskie W 1905 Roman Kmiecik wstąpił do Seminarium Duchownego we Włocławku. Wakacje spędzał zazwyczaj u księdza Majewskiego, który w tym czasie sprawował posługę duszpasterską najpierw w Licheniu, później w Kramsku. Seminarium ukończył w 1911 i jako diakon wjechał do Petersburga, gdzie zamierzał kontynuować naukę na tamtejszej Akademii Duchownej. Nie pozwolił mu na to jego stan zdrowia. Po kilku miesiącach powrócił do Królestwa Polskiego. 18 grudnia 1911 został wyświęcony i rychło wysłany na wikariat do Rzgowa pod Łodzią, a następnie do Dobrca pod Kaliszem (obecnie dzielnica tego miasta przy trasie do Ostrowa Wielkopolskiego). Kolejną jego parafią były Pabianice. Stamtąd jesienią 1915 przeniesiony został do Koła, gdzie do wakacji 1920 był prefektem gimnazjalnym. Zarządzał jednocześnie kościołem i klasztorem Bernardynów. Zajmował się tym przez cztery lata, do czasu przybycia nowych zakonników.