W XVII wieku holenderski anatom Regnier de Graaf napisał podręcznik anatomii kobiet i wspomniał o „wypadającym” płynie, „wychodzącym w jednym wytrysku” w czasie seksualnego podniecenia kobietyRegnier De Graaf, New Treatise Concerning the Generative Organs of Women..
Do lat 80. XX w. żeńska ejakulacja była w większości ignorowana przez środowisko medyczne. W tym czasie temat odrodził się za sprawą bestselerowej książki Punkt G (The G-Spot) Ladasa, Whipple i Perry’ego. Książka była nie tylko nakierowana na wiarygodność istnienia punktu G, ale także zwrócenie uwagi środowisku medycznemu na zagadnienie wytrysku u kobiet.
Obecnie duża część społeczności naukowej uznaje faktyczność zjawiska, ale istnieją spore braki solidnych danych wyjaśniających fizjologię ejakulacji lub określających samo źródło płynu.
Badania zostały przeprowadzone przez Beverly Whipple, Johna Perry’ego, Gary’ego Schubacka, Milana Zaviacica i Francisca Cabello Santamaria, lecz ich odkrycia mają ograniczony charakter.