Lachnicki na dłużej związał się z Warszawą. W latach 1867–1904 kierował Klasą Rysunkową, jedyną ówcześnie działającą szkołą artystyczną w Warszawie, w której od 1872 malarstwa nauczał Wojciech Gerson. W latach 1876–1906 piastował stanowisko dyrektora Muzeum Sztuk Pięknych. W tym czasie przeprowadzał porządkowanie zbiorów, organizował wystawy oraz podejmował starania o wybudowanie nowej i przestronnej siedziby. Swoją kolekcję zapisał Muzeum w testamencie sporządzonym w 1902 r. pod warunkiem wybudowania nowego gmachu, który wzniesiono dopiero w okresie międzywojennym. Jego prace rysunkowe i obrazy były związane z odbytymi podróżami, głównie do Włoch, Szwajcarii, Francji, Grecji i Austrii. Prezentował swoje obrazy kilkakrotnie na wystawach organizowanych przez Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie.
Bibliografia D. Jackiewicz, Kolekcja Cypriana Lachnickiego [w:] Światłoczułe. Kolekcje fotografii w Muzeum Narodowym w Warszawie, Warszawa 2010, s. 96. A. Ryszkiewicz, Lachnicki Cyprian [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 16, Warszawa 1971, s. 395-396. E.