1 października 1921 r. został wyznaczony na kurs komendantów powiatowych komend uzupełnień. 4 listopada 1921 został mianowany komendantem Powiatowej Komendy Uzupełnień w Baranowiczach. Od 10 marca 1922 był w rezerwie oficerów sztabowych DOK IX Brześć nad Bugiem. Z dniem 1 września 1922 został przeniesiony w stały stan spoczynku z prawem noszenia munduruDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 15 lipca 1922 r., Nr 20, s. 499.
12 czerwca 1923 ożenił się po raz drugi w Warszawie z Marią Piekarską (małżeństwo bezdzietne) popełniając tym samym bigamię (19 lutego 1927 Sąd Arcybiskupi w Warszawie uznał ślub za nieważny).
Będąc na emeryturze płk Chromiński mieszkał w willi „Chromna” (Chromna – wieś położona 10 km na płd.-wsch. od Siedlec, dawne gniazdo i siedziba rodu Chromińskich), obok przystanku kolejowego w Kobyłce w pow. radzymińskim, a później w Warszawie przy ul. Jagiellońskiej.
Reskryptem z dnia 26 listopada 1932 Prezydent RP w drodze łaski postanowił zatrzeć skazanie Kazimierza Chromińskiego na karę 3 miesięcy więzienia, darowaną na mocy amnestii z 1928 i orzeczoną wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 8 lutego 1929.