Wpływa na płytkie rafy, do portów, kanałów, przez co zwiększa się prawdopodobieństwo spotkania z ludźmi.

Taksonomia i filogenetyka thumb|180px|left|Rycina z pracy Muellera i Henle z 1939 roku przedstawiająca Galeocerdo tigrinus. Rekin tygrysi został po raz pierwszy opisany przez François Pérona i Charles’a Alexandre’a Lesueura w 1822 roku jako Squalus cuvier. W 1837 roku Müller i Henle stworzyli nowy rodzaj Galeocerdo dla tego gatunku, proponując nazwę Galeocerdo tigrinus. Nazwa rodzajowa Galeocerdo pochodzi od greckiego „galeos”, oznaczającego „rekina” oraz cerdus pochodzącego z języka łacińskiego i oznaczającego „twarde włosie świń”. Epitet gatunkowy honoruje francuskiego zoologa i paleontologa Georgesa Cuviera, uznawanego za „ojca anatomii porównawczej”.

Rekin tygrysi należy do rzędu żarłaczokształtnych (Carcharhiniformes). Analiza filogenetyczna na podstawie allozymowych danych, opublikowana przez Gavina Naylora i innych w 2012 roku, wskazuje, że żarłacz tygrysi jest taksonem siostrzanym kladu, który tworzą żarłaczowate i młotowate. Podobne wyniki otrzymali również Andrés López i inni w 2006 roku. Ponadto, niezależne wyniki badań genetycznych, niektóre cechy morfologiczne oraz jajożyworodność żarłacza tygrysiego, sugerują, że gatunek ten nie należy do Carcharhinidae.