Barwy białawej, z cielistoróżowym połyskiem. Miąższ Zbudowany z kulistawych komórek, które powodują jego specyficzną (jak u wszystkich gołąbkowatych) kruchość i nieregularny przełam. Jest biały, kruchy, nie zmieniający zabarwienia po przekrojeniu. Dopiero podczas usychania grzyba zmienia kolor na żółty. Pod działaniem FeSO4 zmienia barwę na szarożółtą. Mleczko Białe, po wypłynięciu niezmieniające barwy. W starszych owocnikach wypływa słabo. W smaku silnie piekące. Wysyp zarodników Bladokremowy. Zarodniki jajowate, bezbarwne (hialinowe), o rozmiarach 6,5–8,5 × 5,5–6,5 μm, o drobnobrodawkowato-siatkowatej powierzchni, bez pory rostkowej, amyloidalne. Zarówno na ostrzu, jak i na boku blaszek występują liczne, wrzecionowate cystydy o rozmiarach około 40 × 7,5 μm. Gatunki podobne Najbardziej podobny jest mleczaj wełnianka (Lactarius torminosus), który również występuje pod brzozami. Różni się kolorem (ma silniej różowe zabarwienie) i wyraźnym strefowaniem kapelusza. Nieco podobny mleczaj złocisty (Lactarius chrysorrheus) nie ma owłosionego brzegu kapelusza i występuje pod dębami.
Występowanie i siedlisko Występuje w Europie, Azji, Ameryce Północnej, Australii. W Polsce nie jest rzadki, w piśmiennictwie mykologicznym podano liczne jego stanowiska. Występuje jednak rzadziej, niż mleczaj wełnianka.