mały|Drzeworyt, Paweł Steller. Hałdy w Bogucicach. 1932. 44/100 Paweł Steller (ur. 23 stycznia 1895 w Hermanicach, zm. 4 września 1974 w Katowicach) – artysta plastyk, uczeń Władysława Skoczylasa.
Krytycy zachodni nazywali go „polskim” lub „śląskim Dürerem” (w zależności od źródeł), a polscy krytycy „śląskim Skoczylasem”. Żył i pracował w Katowicach w latach 1925–1974. Jego prace wyróżniano na prestiżowych wystawach w Polsce, Europie i Ameryce. Stellera często porównywano z Rubensem czy Rembrandtem. Pozostawił po sobie tysiące drzeworytów, rysunków, linorytów, litografii i innych. Projektował również witraże.
Życiorys Okres do 1939 Urodził się jako piąte z siedmiorga dzieci w rodzinie Antoniego Stellera, hutnika w hucie w Ustroniu, i Heleny z Gorgoszów; był stryjecznym bratem Karola, nauczyciela i działacza społecznego. Po przeniesieniu większości wydziałów ustrońskiej kuźni do niedalekiego Trzyńca rodzina wyemigrowała do Olszanika koło Sambora na Kresach Wschodnich, gdzie Paweł Steller ukończył szkołę podstawową. Dzięki stypendium Towarzystwa Szkoły Ludowej ukończył gimnazjum w Samborze, a następnie – z wyróżnieniem – w 1913 r. wydział malarstwa dekoracyjnego Państwowej Szkoły Przemysłowej we Lwowie.