W 1467 roku Gerhaert przybył do Wiednia na wezwanie cesarza Fryderyka III, który zamówił u niego pomnik nagrobny. Gerhaert zdołał wykonać tylko płytę nagrobną z leżącą postacią władcy w kapłańskich szatach (dziś w katedrze wiedeńskiej). O artyzmie tego rzeźbiarza świadczy niewielkie choć znaczące dzieło, tak zwany Autoportret. Jest to postać zamyślonego mężczyzny, który naturalnym gestem opiera głowę na dłoni.
Gerhaert wprowadził do sztuki środki analitycznego naturalizmu, wypracowane przez malarzy niderlandzkich XV wieku i połączył je z ekspresją form łamanych. Wywarło to decydujący wpływ na rzeźbę górnoreńską i wyznaczyło dalsze kierunki poszukiwań najważniejszym środowiskom rzeźbiarskim w całej Europie środkowej. Wpływ Mikołaja z Lejdy widoczny jest wyraźnie w drugiej połowie XV wieku w południowych Niemczech i Austrii. Przykładem jest twórczość Wita Stwosza, Jörga Syrlina Starszego, Jana z Akwizgranu, Konrada Sifera czy Hansa Hammera.
Przypisy
Bibliografia Wojciech Marcinkowski, Mikołaj z Lejdy, "Foliae Historiae Artium", 2002. Willibald Sauerländer, Rzeźba średniowieczna, Warszawa 1978. Wojciech Walanus, Późnogotycka rzeźba drewniana w Małopolsce 1490-1540, Kraków 2006. Rolf Toman (red.), Gotyk, Köln 1998.
Linki zewnętrzne Galeria dzieł
Kategoria:Niderlandzcy rzeźbiarze Kategoria:Niemieccy rzeźbiarze Kategoria:Urodzeni w XV wieku Kategoria:Zmarli w 1473