Dane techniczne Położenie: 54°43'12" N 17°14'37" E Wysokość wieży: 25,2 m Wysokość światła: 75 m n.p.m. Zasięg nominalny światła: 21 Mm (38,9 km) Sektor widzialności światła: 048°-261°(213°) Charakterystyka światła: Przerywane grupowe Przerwa: 2 s Światło: 1 s Przerwa: 2 s Światło: 3 s Okres: 8 s
Historia Budowę latarni realizowano na podstawie planów z 1872 roku opracowanych przez inżyniera E. Kummera. Trudne warunki terenowe sprawiły, że cały materiał budowlany musiał być dostarczony drogą morską za pomocą barek. W ciągu trzech lat powstała okrągła wieża z czerwonej cegły, której średnica u podstawy wynosi 7 metrów a poniżej galerii 6,2 metra.
Budowę latarni ukończono 15 stycznia 1875 roku. U stóp wydmy od strony południowej wybudowano budynki gospodarcze i mieszkalne dla trzech latarników, niewidoczne od strony morza.
Na wieży, w laternie zamontowano wyprodukowany we Francji aparat Fresnela, zasilany olejem, który dawał białe światło na odległość 21 Mm. Jego głównym elementem jest bębnowa soczewka Fresnela o wysokości 2750 mm i wewnętrznej średnicy 1800 mm, zestawiona z 43 szlifowanych pierścieni pryzmatycznychApoloniusz Łysejko. [w:] Polskie Latarnie Morskie. Wydawca: ZET 2012, s-36 .