Ta na pamiątkę swojego rodzinnego księstwa-miasta Bari we Włoszech przemianowała Rów na Bar. 1538 – przywilej króla Zygmunta Starego na budowę zamku w Barze. 1540 – przywilej króla Zygmunta Starego na założenie na surowym korzeniu miasta. 1540 – Zygmunt I Stary nadał osadzie prawa miejskie magdeburskie, a starostą barskim został Bernard Pretwicz, który na zamku w Barze założył bazę operacyjną przeciwko Tatarom. 1542 – burgrabią zamku w Barze był Stanisław Bagieński. 1565 – starosta drohobycki Wojciech Starzechowski na polecenie króla rozpoczął w północnej części miasta budowę nowego murowanego zamku z czterema basztami. Na ten cel przeznaczono 1000 florenów ze skarbu królewskiego. 1566 – przywilej króla Zygmunta Starego regulujący organizację rozbudowy zamku. 1576 – król Stefan Batory nadał przywilej, w którym zgadza się na połączenie w jeden organizm miejski miasta „lackiego”, „ruskiego” i „czeremińskiego”. 1635 – Bar uzyskał prawo składu. 1637–1648 – w Barze mieścił się jeden z arsenałów artylerii koronnej. sierpień 1648 – zdobycie Baru przez powstańców kozackich Maksyma Krzywonosa.