Od 1968 roku pracowała w Instytucie Sztuki PAN w Warszawie, a później w Pracowni Inwentaryzacji Zabytków Miasta Krakowa. W 1969 roku rozpoczęła pracę w Muzeum Historycznym Miasta Krakowa. Jako komisarz naukowy przygotowała kilka wystaw, m.in. Stanisław Tondos, malarz krakowskich zaułków (1970), Motywy krakowskie w twórczości Juliusza, Wojciecha i Jerzego Kossaków (1971), Medale francuskie (1971). W 1971 r. powierzono jej kierowanie Oddziałem Muzeum Historycznego w Starej Bóżnicy na Kazimierzu, gdzie w czerwcu 1974 roku urządziła pierwszą po II wojnie światowej wystawę zabytków sztuki żydowskiej w Polsce: Żydowskie rzemiosło artystyczne od XVII wieku do 1939 roku.
Od 1986 r. prowadziła pierwsze na Uniwersytecie Jagiellońskim wykłady i konwersatoria z historii sztuki żydowskiej w Zakładzie Historii i Kultury Żydów Polskich UJ. Opublikowała 136 prac naukowych, m.in.: Polskie srebra synagogalne, Chanuka łańcucka, Dawna sztuka żydowska w Polsce (z J. Samkiem).