Następnie zdobył dwie normy arcymistrzowskie w turniejach otwartych w Rhône (III m.) oraz w Pardubicach, gdzie osiągnął życiowy sukces zajmując IV m. w bardzo silnej stawce zawodników. Wywalczył również brązowy medal na rozegranych w Warszawie mistrzostwach Europy w szachach szybkich. W 2007 r. podzielił I m. (wspólnie m.in. z Iliją Balinowem, Radosławem Jedynakiem i Imre Herą) w turnieju w Oberwart. W 2008 r. zwyciężył w rozegranym w Krakowie turnieju Cracovia (edycja 2008/09). W 2009 r. podzielił I m. (wspólnie ze Zdenko Kožulem) w Rijece, natomiast w 2010 r. zwyciężył (wspólnie m.in. z Davidem Berczesem) w Sautron. W 2011 r. odniósł samodzielne zwycięstwa w Cappelle-la-Grande oraz w Zagrzebiu. W 2012 r. podzielił I m. (wspólnie m.in. z Emilio Cordovą i Kevinem Spraggettem) w Barcelonie. W 2013 r. w Chorzowie zdobył pierwszy w karierze – srebrny – medal indywidualnych mistrzostw Polski, sukces ten powtarzając w 2014 r. w Warszawie. Również w 2014 r. zdobył, we Wrocławiu, brązowy medal mistrzostw Europy w szachach szybkich. W 2015 r.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Grzegorz Gajewski (szachista) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.