Pełnił służbę w 7 pułku strzelców konnych w PoznaniuWykazywany, jako oficer 7 Pułku Strzelców Konnych w "Rocznikach Oficerskich" z 1924, 1928 i 1932 r.. W 1926 został urlopowany z wojska z powodu odmowy udziału w zamachu majowym Józefa Piłsudskiego. Jednakże już w styczniu 1927 został przywrócony do czynnej służby wojskowej. Otrzymał przydział do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie jako kierownik placówki wywiadowczej na obszar Republiki Litewskiej. Od 1937 był kierownikiem transportu kolejowego DOK III.
Okres wojny Uczestniczył w wojnie obronnej 1939 r. jako dowódca kompanii karabinów maszynowych przeciwlotniczych typu B nr 37, zmobilizowanej przez 81 pułk strzelców grodzieńskich w Grodnie. Walczył w rejonie miejscowości Mosty, Grodno, Sejny, Suwałki. Został internowany wraz ze swoją kompanią na Łotwie. Po zajęciu tego państwa przez Sowietów przebywał w rejonie miejscowości Szawle.