Repnin nie znosił żadnego sprzeciwu, toteż nie zawahał się nawet przed czynnym publicznym znieważeniem Józefa Pułaskiego, jednego z przywódców konfederacji barskiej (Repnin po prostu go kopnął). Poseł rosyjski przeforsował uchwalenie przez sejm delegacyjny praw kardynalnych (26 lutego 1768), które potwierdził 8 marca traktat gwarancyjny Rzeczypospolitej z Rosją. Od tej chwili Polska stawała się protektoratem rosyjskim, a cesarzowa Katarzyna II gwarantowała nienaruszalność jej ustroju. Misja Repnina zakończyła się jednak niepowodzeniem, gdyż nie potrafił zapobiec wybuchowi antyrosyjskiego powstania w Rzeczypospolitej w 1768.

Michaił Wołkoński

22 maja 1769 na jego miejsce przybył poseł nadzwyczajny i minister pełnomocny Michaił Wołkoński. Jego instrukcje wyznaczały coraz bardziej ostry kurs wobec Rzeczypospolitej. W 1770, gdy w rozmowie z królem zażądał wygnania z kraju Czartoryskich, monarcha naiwnie zapytał: Jak można karać obcych poddanych?. Poseł rosyjski szybko uświadomił Stanisławowi Augustowi iluzoryczność jego władzy: Nigdy nie myślałem, żebyś Wasza Królewska Mość mógł wymówić takie słowo.