Swoje rządy oparł na gronie współpracowników wywodzących się z wiejskich regionów kraju. Jego rządy w państwie i partii związane były z walkami wewnątrzpartyjnymi. Ben Bella będący zwolennikiem awangardowego charakteru Frontu usunął z partii zwolenników partii masowej skupionych wokół Mohammeda Khidera. Rozbił również tak zwane stronnictwo kabylskie Ad’ta Ahmeda. Po zwycięstwie nad opozycją przystąpił do budowy socjalistycznego (uznawał socjalizm za tożsamy z islamemAleksandra Kasznik-Christian, Algieria, Wydawnictwo Trio, Warszawa 2006, s. 415.) ustroju Algierii mającego w jego założeniach opierać się na rolnictwie. Reformy wzorował na zasadach stosowanych w Egipcie Gamala Abdel Nassera (jednak w odróżnieniu do niego zachowywał krytyczny stosunek do panarabizmu)Nadeem F. Paracha: Socjalizm islamski. Część II – czas sukcesów (1952-78).. Pierwszym krokiem mającym poskutkować budową nowego państwa była reforma rolna usankcjonowana poprzez dekrety z marca i października 1963 roku. W jej ramach wywłaszczono posiadaczy zarówno algierskich i francuskich (choć wcześniej obiecywano wywłaszczyć jedynie Francuzów i ich kolaborantów). Na zajętych przez państwo ziemiach miejscowi rolnicy tworzyli komitety samorządowe.