(trzykrotnie) Chwała Ojcu i Synowi i Świętemu Duchowi, jak była na początku, i teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen. Święty nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami!
Trisagion w Liturgii Kościoła Wschodniego (bizantyńskiego) W obrządkach bizantyjskich hymn Trisagion poprzedza czytania z Pisma Świętego. Przed nim odbywa się małe wejście, czyli procesjonalne okazanie księgi ewangeliarza wiernym poprzez wyjście kapłana przed ikonostas a następnie wejście do sanktuarium i złożenie ewangeliarza na ołtarzu w prezbiterium za ikonostasem. Po wejściu kapłana przez królewskie wrota za ikonostas, następuje śpiewanie troparionów z dnia a następnie hymn Trisagion.
Z trisagionem wiąże się pojęcie „świętego czasu”. Wśród różnych „czasów” jest też liturgiczny czas trisagionu i dlatego diakon zwraca się do kapłana z prośbą „Pobłogosław, władyko, czas hymnu trójświętego”.
Trisagion w liturgii Kościoła zachodniego W liturgii Kościoła rzymskiego Trisagion występuje podczas nabożeństwa Wielkiego Piątku, czyli uroczystej liturgii popołudniowej ku czci Męki Pańskiej, jako część Improperii (łac.