Ernst Fraenkel przyjął podobne stanowisko w sprawie pochodzenie słowa wajdelota, wywodząc je od starolitewskiego vaidila (wędrowny śpiewak, czarownik), jednak wywodził to słowo z praindoeuropejskiego u̯eid, oznaczającego widzieć. Reinhold Trautmann, podobnie jak Brückner, wywodzi słowo wajdelota od pruskiego waidliemai. Inna teoria łączy pochodzenie słowa wajdelota z bezokolicznikiem waid-lai i formą waid-lai-tojis oznaczającą posiadający wiedzę tajemną; słowo to miało z czasem zmienić swoje znaczenie na uprawiający czary, czarownik, a z czasem wejść do niemieckiego dialektu Prus Wschodnich w formach takich jak Weidelei czy Weidleler.
Zadania Wajdeloci mieli zajmować się m.in. składaniem ofiar, wróżbami, rytuałami, wyznaczaniem dni świątecznych oraz leczeniem.