kapituła wybrała go biskupem wrocławskim.
thumb|Pojednanie księcia Henryka Probusa z biskupem Tomaszem II W czasie swych rządów zabiegał o uzyskanie przez Kościół suwerenności od władzy książęcej, tocząc długotrwałe spory z księciem wrocławskim Henrykiem IV Probusem, w związku z czym musiał uchodzić ze stolicy diecezji do Raciborza. Przeprowadził dwukrotnie synod diecezjalny (1279, 1290). Uczestniczył w Soborze Lyońskim II w 1274 r.
Za jego rządów powstały kolegiaty w Raciborzu i św. Krzyża we Wrocławiu. Otrzymał dla siebie i swoich następców przywilej niezależności od władzy książęcej w postaci kasztelanii nysko–otmuchowskiej w 1290 r.
Przypisy
Bibliografia Maciejowski Maciej, Orientacje polityczne biskupów metropolii gnieźnieńskiej 1283-1320, Kraków 2007. J. Wyrozumski, Dzieje Polski piastowskiej, Kraków 1999, s. 186, 252. J. Pater, Poczet biskupów wrocławskich, wyd. Silesia, Wrocław 2000. ISBN 83-85689-88-5
Kategoria:Archidiakoni opolskiej kapituły kolegiackiej Kategoria:Biskupi katoliccy Polski średniowiecznej Kategoria:Biskupi wrocławscy Kategoria:Ludzie związani z Opolem (Polska średniowieczna) Kategoria:Ludzie związani z Wrocławiem (Polska średniowieczna) Kategoria:Zarembowie herbu Zaremba Kategoria:Zmarli w 1292