BT), gdzie zostali nazwani „braćmi Pana”.

Współcześni bibliści jak np. Jerome H. Neyrey sądzą jednak, że utwór został napisany pod pseudonimem – nie przez samego Judę, a raczej przez jego uczniów – z kilku powodów:

późnego powstania (werset 17 opowiada o „apostołach Pana naszego” w taki sposób, jakby należeli oni do odległej przeszłości); pewnego sformalizowania „wiary raz tylko przekazanej świętym” (w. 3), co jest cechą charakterystyczną utworów „wczesnokatolickich”; doskonałej greki, którą raczej nie mogli się posługiwać żydowscy naśladowcy Jezusa; zwyczaju późniejszego Kościoła, polegającego na uwiarygodnianiu nauczania za pomocą przypisania go jakiejś wybitnej postaci historii wczesnego Kościoła.

Autorstwo Judy zakwestionował już Marcin Luter, bo według uznawanej przez niego tradycji Juda miał działać na terenie Persji i nie mógł pisać piękną greką.

Czas i miejsce powstania Żaden element listu nie pozwala na jego dokładne datowanie, ale można go datować na podstawie kryteriów zewnętrznych. Przy ustalaniu daty jego powstania wykorzystywany jest fakt cytowania fragmentów Listu Judy przez 2. List św. Piotra.

Tradycyjne ujęcie, przyjmujące autorstwo Judy, datuje powstanie listu na lata 64–66.