167.), co nie od razu też spotkało się z aprobatą wojska, którego nastroje uśmierzono dopiero sporą donatywą. thumb|left|200px|Dwudenar poświęcony zwycięstwu nad Gotami – Victoriae Gothic[ae] (rewers) z połowy 269 r. Po przejęciu władzy krótko przebywał w Rzymie, gdzie objął konsulat na rok 269, a następnie zmuszony był wyruszyć przeciw Alamanom, którzy przez Recję wtargnęli do północnej Italii. Zadał im wówczas klęskę w okolicach jeziora Garda (Lacus Benacus)W starszej literaturze podawany jest rok 268 dla tego wydarzenia i emisji monet; por. L. von Matt, H. Kühner, Die Cäsaren. Eine Geschichte der römischen Herrscher in Bild und Wort, Zürich 1964, s. 64., co zyskało mu przydomek Germanicus Maximus uwidoczniony na niektórych monetach. Następnie pospiesznie udał się na Półwysep Bałkański, by tam przeciwstawić się potężnej inwazji Gotów, m.in. oblegających ważną strategicznie Tesalonikę. Pod Naissus w Mezji (dzisiejszy Nisz w Serbii) odniósł nad nimi zdecydowane zwycięstwoW wyniku naukowych dociekań ostatnich dziesięcioleci kwestia ta nie jest wcale jednoznaczna, gdyż to zwycięstwo odniesione być może przez Galiena, niechętna mu antyczna historiografia świadomie przypisała wysławianemu przez nią Klaudiuszowi. Por. T. Kotula, Kto wygrał bitwę z Gotami pod Naissus: cesarz Galien w czy cesarz Klaudiusz II w ?, Poznań 1994.