Bitwa morska na płyciźnie Gabbard (zwana także bitwą pod North Foreland, bitwą pod Gabbard lub bitwą pod Nieuport) – starcie zbrojne, które miało miejsce w dniach 12–13 czerwca 1653 (2–3 czerwca starego stylu) podczas wojny angielsko-holenderskiej (1652–1654).
Bitwa odbyła się w okolicach płycizny Gabbard opodal wybrzeża pod Suffolk w Anglii pomiędzy flotą angielską a flotą holenderską. W Holandii bitwa znana jest pod nazwą bitwy pod Nieuport (Zeeslag bij Nieuwpoort).
Flota angielska miała 100 okrętów dowodzonych przez generałów morskich (Generals at Sea) George'a Moncka i Richarda Deane'a i admirałów Johna Lawsona oraz Williama Penna. Holendrzy mieli 98 okrętów pod admirałem-porucznikiem Maartenem Trompem i wiceadmirałem Witte de Withem. Podzieleni byli na 5 eskadr. Dnia 12 czerwca 1653 Holendrzy zaatakowali, lecz zostali odparci dzięki zastosowanej przez Anglików po raz pierwszy nowej taktyki szyku liniowegoPiotr Olender: Bitwa u wybrzeży Malabaru. "Morze, Statki i Okręty nr 6/2006, s.70, powodującej, że Holendrzy musieli płacić wysoką cenę za podjęcie próby abordażu.