Ngô Đình Diệm nie radził sobie z postępującym rozkładem państwa, a ponadto wszedł w konflikt ze stanowiącymi większość mieszkańców państwa buddystami, czego źródłem był jego fanatyczny katolicyzmZachary Abuza, Renovating politics in contemporary Vietnam, Lynne Rienner Publishers, Boulder 2001, s. 191.. Represje stosowane wobec buddystów spowodowały utratę przez Ngô Đình Diệma poparcia ze strony władz Stanów Zjednoczonych. W 1963 roku agenci Centralnej Agencji Wywiadowczej (CIA) zorganizowali pucz, w wyniku którego rząd Wietnamu Południowego zastąpiono rządem jeszcze bardziej uzależnionym od woli Administracji Stanów Zjednoczonych, red. Diane Ducret, Emmanuel Hecht, Znak Horyzont, Kraków 2014, s. 76–77.. Utworzenie nowego rządu umożliwiło interwencję wojsk amerykańskich w Wietnamie Południowym. Wojska amerykańskie rozpoczęły akcje przeciwko lewicowym partyzantom, co wywołało II wojnę indochińską. Pomimo to, że do końca 1968 roku wojskom amerykańskim i południowowietnamskim udało się niemal całkowicie rozbić Vietcong, to z powodu zaskoczenia i strat poniesionych w czasie ofensywy Tet opinia publiczna w Stanach Zjednoczonych przestała popierać udział USA w wojnie, wskutek czego wojska amerykańskie rozpoczęły wycofywanie się z Wietnamu Południowego w 1969 roku.