Różnorodne faktury i barwy poszczególnych materiałów, włączając w to także taflę wody, mogłyby sprawiać wrażenie, że każda z płaszczyzn posiada niezależną funkcję, jednak budynek stanowi plastyczną całość kompozycyjną skonstruowaną na zasadzie trójwymiarowego collage'u – analogiczną technikę stosował Mies także w swych dwuwymiarowych pracach. Pawilon stanowi zbiór przesłaniających się pionowych płaszczyzn, doprowadzając zdaniem wielu krytyków do perfekcji tendencje zapoczątkowane przez teoretyczny projekt domu z cegły, a później kontynuowane w willi Wolfów w Gubinie.
thumb|left|250px|Ławka, zewnętrzny staw i sklep z pamiątkami W samym pawilonie znajduje się przestrzeń dostępna spod części zadaszonej, osłonięta z trzech stron ścianami, pozbawiona jednak stropu, z kolejnym stawem lustrzanie odbijającym niebo. Asymetrycznie, po lewej stronie stawu, ustawiono akt kobiecy pod tytułem Poranek (lub Przebudzenie jutrzenki – niem. Frühlicht) autorstwa rzeźbiarza . Wielokrotnie podkreślano znakomite zakomponowanie rzeźby i harmonię skali z architekturą, niekiedy dopatrując się w nich związków z wcześniej przejawianymi przez Miesa tendencjami klasycyzującymi. Johnson i Hitchcock pisali o rzeźbie, że ma [ona] wspaniałe tło i mimo że jest wolnostojąca, stanowi ważną część architektury.