Konstantyn przez 4 lata zdołał utrzymać w miarę spójne władztwo w zachodnich regionach państwa zachodniorzymskiego, pomimo panującego chaosu politycznego i nieustannego przesuwania się w nich Wandalów, Alanów i Swebów. Gdy w 409 roku Swebowie przesunęli się do Hiszpanii, stacjonujący tam dowódca Konstantyna, Geroncjusz, wymówił posłuszeństwo swojemu zwierzchnikowi i powołał własnego cesarza imieniem Maksym. Wysłany przeciw uzurpatorowi Konstans poniósł klęskę i został zabity podczas ucieczki, a wojska Geroncjusza podeszły pod Arelate i rozpoczęły oblężenie. W tym samym czasie pod miasto nadciągnęła również wysłana przez Honoriusza ekspedycja, dowodzona przez oficera Flawiusza Konstancjusza. Żołnierze Geroncjusza przeszli na stronę prawowitego władcy, a Konstantyn III po trzymiesięcznym oblężeniu poddał miasto, zawczasu chcąc uniknąć zemsty Honoriusza przyjmując święcenia kapłańskie. Odesłany wraz z młodszym synem Julianem do Italii został jednak stracony, a jego głowę obnoszono po Rawennie.
Bibliografia
Kategoria:Cesarze rzymscy Kategoria:Uzurpatorzy i samozwańczy cesarze rzymscy Kategoria:Konsulowie Cesarstwa Rzymskiego Kategoria:Zmarli w 411 Kategoria:Urodzeni w IV wieku