Architektura Wielka Hala miała zamykać od północy Wielki Plac () stanowiący zakończenie 5-kilometrowej alei będącej centralną osią przebudowanego miasta. Z pozostałych trzech stron halę otaczać miały zbiorniki wodne utworzone poprzez zmianę biegu i poszerzenie Sprewy. Żegluga na rzece odbywałaby się podwójnym tunelem pod placem przed Halą. Planowano posadowienie budynku na żelbetowej płycie fundamentowej sięgającej głębokości 30 metrów. W celu zbadania nośności gruntu wykonano próbny fundament – . Dolna część budynku – prostopadłościenna podstawa o wymiarach 315 × 315 metrów i wysokości 74 metrów miała zostać obłożona jasnym granitem. Frontową kolumnadę z wysokimi na 30 metrów kolumnami o średnicy 3 metrów, planowano wykonać ze sprowadzanego ze Szwecji czerwonego granitu. Na jej końcach przewidziano miejsce na dwie 15-metrowe rzeźby przedstawiające Atlasa dźwigającego sklepienie niebieskie i Tellus trzymającą kulę ziemską. We wnętrzu hali zaprojektowano trybuny rozchodzące się promieniście wokół wewnętrznego okręgu i wznoszące na 30 metrów, które miały zostać zwieńczone setką 24-metrowych marmurowych filarów. Naprzeciw głównego wejścia zaplanowano niszę o wysokości 50 metrów i szerokości 28 metrów w której znaleźć miała się pozłacana rzeźba Orła Rzeszy pod którą przewidziano mównicę dla Führera.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Große Halle · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.