W 2011 napisał autobiografię zatytułowaną Tańczący z duchami.
Po otwartym konflikcie z Ryszardem Kapuścińskim oraz częścią środowiska praktycznie wymazany z kart historii, w tym ze stron encyklopedii PWN, gdzie z Prapremiery pięciu poetów zostało czterech.
Przetłumaczył osiem dramatów Williama Shakespeare’a: Życie i śmierć Króla Jana (1975), Balladę zimową (1978), Antoniusza i Kleopatrę (1983), Henryka VI. Kroniki Królewskie. Trylogię (1983), Króla Henryka IV. Część 1 i 2 (2004). Dokonał również adaptacji Otella i pisał własne utwory na kanwie Shakespeare’a (Hamlet II, Hermiona, Hamlet 70).
Zmarł w Warszawie 2 kwietnia 2013 rokuNekrolog Bohdana Drozdowskiego na str. Nekrologi. Wyborcza.pl (opublikowany 13.04.2013). Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 229-4-20/21).
Twórczość Poezje Jest takie drzewo (1956) Piołun (1970) Opór (1973)
Powieści Pasje Armina Laskowicza (1962) Wigwam (1966) Arnhem – ciemne światło (1968) Stare srebra (1973) Bastard (pod pseudonimem Sebastian Lost, 1987) Yagruma (1989) i La Ceiba (1998, obie pod pseudonimem Raúl Fuentes y Torrejon) Błękitny dom albo fatum (pod pseudonimem Raymond Starr, 1992)
Publicystyka, reportaże Tylko pamięć (1964) Gry ludzkie (1971) Życie samo w sobie (1973) O poezji (1977) List otwarty do… (1985)