bogate stanowiska pełnika europejskiego, zwanego lokalnie różą kłodzką, ciemiężycy zielonej czy kilku gatunków storczyków.
Ze względu na unikalną roślinność łąkowo-torfowiskową oraz walory krajobrazowe już w pierwszej połowie lat 80. XX w. dr Krystyna Pender z Uniwersytetu Wrocławskiego proponowała uznanie tego obszaru za rezerwat przyrody pod nazwą "Skałki Łężyckie". Po powołaniu Parku Narodowego Gór Stołowych (1993) utworzono tu obszar ochrony ścisłej.
Turystyka Przez Łężyckie skałki prowadzi szlak turystyczny zielony – fragment szlaku z Lisiej Przełęczy do Lewina Kłodzkiego.
Przypisy Łężyckie skałki na str. PNGS
Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 13: Góry Stołowe. Warszawa-Kraków: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1992, J. Potocki Przewodnik turystyczny: Góry Stołowe. Wyd. „Plan”, Jelenia Góra 2005 Praca zbiorowa Mapa turystyczna: Góry Stołowe; Skala 1:30 000. Wyd. „Plan”, Jelenia Góra 2007
Kategoria:Formacje skalne Gór Stołowych