Barthes był bardzo obiecującym studentem. W latach 1935–1939 studiował na Sorbonie, a licencjat uzyskał na podstawie pracy z literatury klasycznej. Naukę często musiał przerywać ze względu na zły stan zdrowia – cierpiał na gruźlicę, często musiał udawać się do sanatorium. To właśnie z tego względu musiał pożegnać się z myślą o dalszej karierze akademickiej, z tego też względu nie został powołany do armii w chwili wybuchu II wojny światowej.
Lata 1939–1948 spędził na studiowaniu gramatyki i filologii; opublikował wówczas pierwsze prace, parał się medycyną. W 1948 roku powrócił do zajęć akademickich – podejmował (raczej dorywczo) pracę w Instytutach Francuskich we Francji, Rumunii i Egipcie. Udzielał się wówczas jako autor w lewicowym paryskim czasopiśmie „Combat” – z artykułów tam publikowanych stworzył swe pierwsze poważne dzieło Le degré zéro de l'écriture (1953). W 1952 roku trafił do Centre national de la recherche scientifique, gdzie studiował leksykologię i socjologię.