Później na dłużej związał się ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi: przez półtora roku był trenerem Al-Ahli Dubaj, z którego został zwolniony po pięciu porażkach z rzędu, a od grudnia 2007 do 2009 pracował w Al-Ain FC. Potem przeniósł się do Bakı FK, które trenował do 2011. Po zakończeniu pracy z azerskim klubem objął Reprezentację Tajlandii i pracował z nią do 2013. W Tajlandii zdobył jeszcze wicemistrzostwo kraju z Muangthong United. W tym samym roku wyjechał do Jamajki i objął tamtejszą kadrę. W 2025 był kandydatem do objęcia reprezentacji Polski.
Sukcesy piłkarskie mistrzostwo Niemiec 1970, wicemistrzostwo Niemiec 1978, finał Pucharu Niemiec 1984, Puchar UEFA 1979 oraz finał Pucharu UEFA 1980 z Borussią Mönchengladbach awans do Bundesligi w sezonie 1971–1972 z Kickers Offenbach
W Bundeslidze rozegrał 403 mecze i strzelił 46 goli.
Sukcesy i nagrody awans do Bundesligi w sezonie 1986–1987, finał Pucharu Niemiec 1996 oraz półfinał Pucharu UEFA 1996 z Karlsruher SC mistrzostwo Afryki 2002 i start w Mundialu 2002 (runda grupowa) z reprezentacją Kamerunu mistrzostwo ZEA 2006 z Al-Ahli Dubaj Trener roku 1992 w Niemczech. Człowiek roku w niemieckiej piłce nożnej: 1993
Przypisy
Bibliografia Profil na Worldfootball